ابرچالش مسکن را نه تنها باید یک بحران اقتصادی دانست، بلکه تهدیدی جدی برای خانوارهای ایرانی به شمار میرود، زیرا که داشتن سرپناه نخستین شرط برای تشکیل و تداوم خانواده است، سرپناهی که انتظار برای مالک شدن آن با فرض پسانداز تمامی درآمد و ثابت ماندن نرخ مسکن، یک قرن زمان میبرد.
طبق اصل ۲۹ قانون اساسی ایران، برخورداری از تامین اجتماعی حقی همگانی است، با این وجود رانندگان تاکسیهای اینترنتی در این حق ابتدایی نادیده گرفته شدهاند. هرچند که در زمینه بیمه آنها صحبتهایی شده است و متولیان امر در این باره نیز اظهار نظرهایی کردهاند، اما تا به امروز گام موثری در این زمینه برداشته نشده است.
افزایش 60 درصدی بهای مصالح ساختمانی و بالا رفتن هزینه ساخت مسکن را شاید بتوان از متهمان اصلی دانست که موجب شده تا آرزوی خانهدار شدن بسیاری از خانوارها به رویایی دستنیافتنی تبدیل شود، این در حالی بوده که ناترازی انرژی نیز به نوعی تیر خلاصی بر تحقق این رویا برای بسیاری از افراد بوده است.